Meryl Streep

Zaczynała od śpiewu. Jako dziecko marzyła o karierze śpiewaczki operowej. Dzięki udziałowi w szkolnych przedstawieniach zainteresowała się aktorstwem. Dostała się do prestiżowego Vassar College, a potem na wydział dramaturgiczny uniwersytetu Yale. Potem przeniosła się do Nowego Jorku. Pierwsze sukcesy Meryl odniosła na deskach teatru. Występ w sztuce "27 Wagons Full of Cotton", według Tennessee Williamsa przyniósł jej nominację do nagrody Tony.
Na ekranie debiutowała w 1977 roku, w filmie "Julia" Freda Zinnemanna.
Meryl otrzymała swoją pierwszą nominację do Oscara Już w 1978 r., za drugoplanową rolę w "Łowcy Jeleni" Michaela Cimino. Miniserial telewizyjny "Holocaust" przyniósł jej z kolei nagrodę Emmy. Na pierwszą statuetkę Oscara czekała do 1979 roku. Otrzymała ją za występ w "Sprawie Kramerów" Roberta Bentona. Kolejną odebrała zaledwie dwa lata później za kreację Polki, która traci dziecko w obozie oświęcimskim i próbuje ułożyć sobie życie w Ameryce, w filmie "Wybór Zofii" Alana J.Pakuli.
Wielki uznanie przyniosły jej też "Manhattan" Woody'ego Allena, melodramaty "Kochanica Francuza", gdzie partnerował jej Jeremy Irons oraz "Pożegnanie z Afryką" Sydneya Pollacka według powieści Karen Blixen i z udziałem Roberta Redforda, czy "Krzyk w ciemności" Freda Schepisi.
W latach 90. częściej pojawiała się w lżejszym repertuarze np. jako fanatyczka operacji plastycznych w "Ze śmiercią jej do twarzy" (1992) Roberta Zemeckisa. W 1994 zagrała w thrillerze "Dzika rzeka", gdzie walczyła z psychopatą, natomiast w obyczajowym "Co się wydarzyło w Madison County" z Clintem Eastwoodem łączył ją gorący romans. Została za to nominowana do nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej. Kolejną nominację do Oskara otrzymała w 1999 r., za rolę w "Koncercie na 50 serc" Wesa Cravena.
Rok 2002 był równie udany co poprzednie. Streep zagrała w dwóch znakomitych filmach: „Adaptacji” za którą dostała Złotego Globa i nominację do Oskara oraz w biograficznych „Godzinach”, za które dostała Srebrnego Niedźwiedzia na Festiwalu w Berlinie. Rok później zaczęła grać w znakomitym serialu „Anioły w Ameryce”. W lekkiej komedii „Serce nie sługa zagrała wraz z Umą Turman. W tym samym roku otrzymała nominację do Złotego Globa na film „Kandydat”. W chłodno przyjętej przez krytykę komedii „Diabeł ubiera się u Prady” brawurowo wcieliła się w szefową z piekła rodem. Za tę kreację otrzymała kolejną nominację do Oskara.
W 2007 roku mogliśmy ją oglądać w „Ukrytej strategii” i w Trasferze”. W 2008 można ją oglądać w komedii „Mamma Mia”